Een tas van €2.600, gemaakt voor €53: waarom luxemerken pas bewegen als het moet
Vraag een modedirecteur waarom zijn merk de keten niet eerder heeft aangepakt, en je hoort steevast hetzelfde: het is complex, het kost tijd, audits zijn lastig. Kijk vervolgens naar wat er daadwerkelijk gebeurde zodra het Openbaar Ministerie in Milaan zich ermee ging bemoeien. Dior, Armani, Valentino en Loro Piana hadden geen jaren nodig. Ze hadden maanden nodig. Binnen enkele maanden nadat ze onder gerechtelijk toezicht waren geplaatst, hadden ze hun leveranciersselectie en controles zo aangescherpt dat dat toezicht weer werd opgeheven. Dat is het echte verhaal achter de golf aan "Made in Italy"-schandalen die nu ook Chanel, Bulgari en Moncler bereikt: deze bedrijven hadden dit allang kunnen doen. Ze deden het pas toen een rechter er een juridisch risico van maakte in plaats van alleen een reputatierisico.